تبليغاتX
دلخوشی ها

برای جانباز " بهروز رحیمی" که نیمی از پیکرش را به بادها سپرد

 

باد برده است بگو شرح تنت را یا عشق ؟         مرد باران زده !  تقسیم فراوان تا عشق

 

نیمه پیکرت ای مرد کجا جا مانده؟                 استخوان سوز ترین درد ! کدامین باده؟

 

آستین ات یله در باد رها در باران                  دست ها مستی آواره ی  گندمزاران

 

با تو ای مرد به باران زده ام می بینی؟            خیمه در شهر شهیدان زده ام می بینی ؟

 

به تو مد  یونم اندازه ی گل ها ی جهان           به تپش ها ی قدم هات کمی دل نگران 

 

شهر من فرصت چشمان تو را کم دارد            شهر دلگیر عجیبی است ، کمی  غم دارد

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط لیلا طالقانی در جمعه هجدهم آبان 1386 و ساعت 10:11 |