غمگینم مثل شاخه ای که کودکان
به سنگش شکسته باشند
مثل پرنده ای که سموری سمج
لانه اش را از درخت کنده باشد
مثل جسدی
که در گرداب های فضایی رودخانه ای
گم شده باشد
و غارنوردان هزار سال پیاپی است
که به خانه بازگشته اند
دلتنگم ؛
مثل رودخانه ای که در مسیر دریا
گم شده باشد
و چوپانی که نی لبکش
از بلندای کوهی سر خورده است
تو می توانی مسیر پرنده ها را عوض کنی
و زندگی را تنها یک روز
به خوابی عمیق بفرستی
و آن وقت
ماه را به خانه من بیاوری
من پیراهنی دارم
به رنگ دامنه های البرز
+ نوشته شده توسط لیلا طالقانی در شنبه دوم آبان 1388 و ساعت
11:40 |

